Χόρας «Νιπ» Ασενφέλτερ, ο πράκτορας που αγαπήθηκε

Η μάχη του Ασενφέλτερ (δεξιά) με τον Σοβιετικό Κουζνέτσοφ
έδωσε δραματικό τόνο στον τελικό των στιπλ
στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 στο Ελσίνκι.

Δεν ξέρουμε εάν ο Χόρας Ασενφέλτερ χρειάστηκε ποτέ να κυνηγήσει ένα κακοποιό ως πράκτορας του FBI, αλλά εάν είχε συμβεί κάτι τέτοιο το αποτέλεσμα μπορούμε να το προβλέψουμε, οποιοδήποτε εμπόδιο κι αν έβρισκε στο δρόμο του. Ο Ασενφέλτερ δεν ήταν απλά δρομέας. Είχε ειδικότητα στα στιπλ, όπως κι ο μικρότερος αδελφός του Μπιλ που όμως δεν έκανε τόσο μεγάλη καριέρα.   Εμφανίστηκε άγνωστος μεταξύ αγνώστων το 1952 στο Ελσίνκι και στον τελικό έπειτα από μάχη σώμα με σώμα νίκησε στα τελευταία μέτρα τον Σοβιετικό Βλαδιμίρ Κουζνέτσοφ και με νέο παγκόσμιο ρεκόρ! Την εποχή του ψυχρού πολέμου ένας Αμερικανός αστυνομικός που νικά ένα Σοβιετικό στρατιωτικό ήταν μια γλαφυρή ιστορία ακόμα και για τις λαϊκές εφημερίδες.

Ο Χόρας Ασενφέλτερ σε αριθμούς	Πλήρες όνομα: Horace “Nip”Ashenfelter Γεννήθηκε: 23 Ιανουαρίου 1923 στο Φοίνιξ της Πενσυλβάνια Εθνικότητα: Αμερικανός Αγώνισμα: 3.000μ στιπλ Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες 1952(Ελσίνκι): 1ος με 8.45.4 (παγκόσμιο ρεκόρ) 1956 (Μελβούρνη): αποκλείστηκε από τον τελικό (8.45.68)

Χέρμα Μπάουμα, το… πολυεργαλείο

Δοκίμασε τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα σε μια εποχή που ο γυναικείος αθλητισμός δεν ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένος. Η Βιενέζα Χέρμα (από το Χερμίνη) όμως ξεκίνησε από τα σπριντ, συνέχισε στο ύψος, πήγε στο μήκος για να καταλήξει στο ακόντιο. Το 1936 στους Ολυμπιακούς του Βερολίνου ήταν 21 χρόνων κι έχασε το μετάλλιο για 14 εκατοστά από τη Πολωνέζα Κβασνιέφσκα. Έπειτα ήρθε ο πόλεμος κι εμφανίστηκε σε Ολυμπιακούς Αγώνες στα 33 της στο Λονδίνο όπου με νέο ολυμπιακό ρεκόρ (45μ57) κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Επεχείρησε να επαναλάβει τον θρίαμβό της τέσσερα χρόνια αργότερα στο Ελσίνκι αλλά ήταν ήδη 37 χρόνων και περιορίστηκε στην 9η θέση (42μ54). Δεν εγκατέλειψε όμως τον αθλητισμό, ασχολήθηκε με το χαντμπολ και για χρόνια ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας. Μάλιστα για πολλά χρόνια ήταν κι αντιπρόεδρος της ομοσπονδίας.

Η Χέρμα Μπάουμα σε αριθμούς	Γεννήθηκε: 23 Ιανουαρίου 1915 στη Βιέννη Πέθανε: 9 Φεβρουαρίου 2003 στη Βιέννη (88 χρόνων) Εθνικότητα: Αυστριακή Ύψος: 1μ61 Βάρος (φόρμας): 68 κιλά Αγώνισμα: Ακόντιο Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες 1936 (Βερολίνο): 4η (41μ66) 1948 (Λονδίνο): 1η (45μ57-ολυμπιακό ρεκόρ 1952 (Ελσίνκι): 9η (42μ54) Συμμετοχή σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1950 (Βρυξέλλες): 2η (43μ87) Ατομικό ρεκόρ: 48μ63 (1948)

Όντορ Μπόντορ, άφησε το ποδόσφαιρο κι έγινε Ολυμπιονίκης!

Η ιστορία του Οντον Μπόντορ έχει ενδιαφέρον. Γεννήθηκε στο Γκιόρ στην Αυτοκρατορία της Αυστροουγγαρίας, είχε εβραϊκή καταγωγή και ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο. Ήταν καλός και οι προδιαγραφές του ήταν για να παίξει ακόμα και στην εθνική ομάδα, αλλά αυτός προτίμησε να γίνει Ολυμπιονίκης. Μάλιστα έπαιξε στην… πρώϊμη εθνική Ουγγαρίας δύο φορές σε ανεπίσημα ματς. Στις 12 Απριλίου 1901 με την Αγγλική Σούρεϊ Γουόντερερς (1-5) και στις 11 Οκτωβρίου 1903 στο Μπεκς με την Αυστρία (2-4). Η ιστορία του θυμίζει σε μεγάλο βαθμό την αντίστοιχη του Κώστα Τσικλητήρα. Κι ήταν το ίδιο δραματική, αλλά όχι ηρωϊκή. Ο Μπόντορ ασχολήθηκε με τις μεσαίες αποστάσεις, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Λονδίνο με την ομάδα σκυταλοδρομίας στα 1.600μ, έγινε, όταν ολοκλήρωσε την αθλητική του καριέρα προπονητής και δημοσιογράφος (Αθλητικός Συντάκτης), αλλά στα 39 χρόνια του έπεσε στο παγοδρόμιο της Βουδαπέστης και έχασε στη ζωή του σε ένα απίστευτο δυστύχημα, δύο μέρες πριν τα γενέθλια του!

O Όντορ Μπόντορ σε αριθμούς

 Ο τάφος του στη Βουδαπέστη Γεννήθηκε: 24 Ιανουαρίου 1882 στο Γκιόρ Πέθανε: 22 Ιανουαρίου 1927 στη Βουδαπέστη Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες 1908 (Λονδίνο): 3ος με την Ουγγρική ομάδα στη σκυταλοδρομία 1.600μ (3.32.5), 4ος στα 800μ (1.55.4), ενώ αποκλείστηκε από τον τελικό των 1.500μ 1912 (Στοκχόλμη): Δεν πέρασε σε κανένα από τους τελικούς των τριών αγωνισμάτων που συμμετείχε: 400μ, 800, σκυταλοδρομία 4Χ400μ (3.29.4)

Μάικ Μπόιτ, η αποθέωση της ατυχίας

Από τους πιο άτυχους αθλητές. Ενώ ήταν από τους καλύτερους αθλητές στις μεσαίες αποστάσεις έχασε δύο διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων εξ αιτίας μποϊκοτάζ. Το 1976 η Κένυα και πολλές άλλες Αφρικανικές χώρες δεν πήραν μέρος στους αγώνες στο Μόντρεαλ ζητώνας να μην συμμετάσχει η Νέα Ζηλανδία η οποία είχε παραβιάσει τον αποκλεισμό της Νότιας Αφρικής που εφάρμοζε ακόμα την τακτική των φυλετικών διακρίσεων, ενώ το 1980 δεν πήρε μέρος ούτε στους αγώνες της Μόσχας ακολουθώντας τις ΗΠΑ στη διαμαρτυρία για την Σοβιετική Εισβολή στο Αφγανιστάν. Σπούδασε στο Σεντ Πάτρικ, ένα πανεπιστήμιο που ανέδειξε μεγάλους αθλητές. Σήμερα είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κενιάτα της πατρίδας του στο τμήμα άσκησης αθλητικής επιστήμης.

Η καρτέλα του στην IAAF
 

Ο Μάικ Μπόιτ σε αριθμούς	Γεννήθηκε: 6 Ιανουαρίου 1949 στο Ελντορέτ Ριφτ Βάλεϊ της Κένυα Εθνικότητα: Κενυάτης   Αγωνίσματα: 800μ, 1.500μ Ύψος: 1μ80   Βάρος (φόρμας): 68 κιλά Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 (Μόναχο): 3ος στα 800μ (1.46.01) και 4ος στα 1.500μ (3.38.41) Ατομικά ρεκόρ 800μ: 1.43.57 (1976) 1.000μ: 2.15.30 (1977) 1.500μ: 3.33.67 (1981) Μίλι: 3.49.45 (1981)

Βέϊκο Καρβόνεν, πάντα κοντά στις μεγάλες διακρίσεις του Μαραθωνίου

Δύσκολα ένας Μαραθωνοδρόμος μπορεί να έχει πολλές επιτυχίες σε μεγάλες διοργανώσεις. Είναι τέτοιο το αγώνισμα που μπορεί να σε ανεβάσει στη κορυφή, αλλά μπορεί και να σε κάνει να εγκαταλείψεις τη μάχη. Στα 42.195 μέτρα της διαδρομής του μπορούν να συμβούν τόσα πολλά. Λίγοι φάνηκαν συνεπείς στο ραντεβού με το νήμα του τερματισμού. Ένας από αυτούς και ο Φιλανδός Βέϊκο Καρβόνεν ο οποίος θα μπορούσε πολύ εύκολα να είναι και… Σοβιετικός. Γεννήθηκε στη γη των Κορελίων μια περιοχή ανατολικά της Φιλανδίας που για χρόνια μάλωναν Ρώσοι, Σουηδοί και Φιλανδοί. Το 1926 που γεννήθηκε στη πόλη Σόκολα ανήκε στη Φιλανδία. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο πέρασε στα χέρια των Σοβιετικών κι ο Βέϊκο Καρβόνεν μετακόμισε δυτικότερα, στη πόλη Τούρκου. Το 1954 κέρδισε τον Μαραθώνιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, ενώ το 1950 ήταν 2ος, το 1956 ανέβηκε στο βάθρο των Ολυμπιακών Αγώνων, στο τρίτο σκαλί και το 1953 επικράτησε στο ξακουσμένο Μαραθώνιο της Βοστώνης. Έτρεξε μάλιστα την απόσταση σε χρόνο μικρότερο των δύο ωρών και 20 λεπτών. Θα ήταν μια εξωπραγματική επίδοση, αλλά αργότερα ξαναμετρήθηκε η διαδρομή και βρέθηκε μικρότερη της κανονικής. Ανεκπλήρωτο όνειρό του ένα μετάλλιο στο Ελσίνκι το 1952. Δεν τα κατάφερε, τερμάτισε 5ος και συμμετείχε τη τελευταία στιγμή. Τι είχε προηγηθεί; Είχε πόνους στη πλάτη. Οι γιατροί έψαξαν και βρήκαν ότι το μεγάλο άγχος είχε επηρεάσει το μεσοσπονδύλιο δίσκο. Αρχικά του απαγόρευσαν τη συμμετοχή, αλλά η επιμονή του Καρβόνεν να τρέξει ήταν μεγάλη. Όταν σταμάτησε τον αθλητισμό υψηλού επιπέδου έγινε προπονητής αθλητών στον Μαραθώνιο φυσικά.

Ο Βέϊκο Καρβόνεν σε αριθμούς

Γεννήθηκε: 5 Ιανουαρίου 1926 στη Σόκολα των Κορελίων Πέθανε: 1η Αυγούστου 2007 στο Τούρκου Εθνικότητα: Φιλανδός   Αγώνισμα: Μαραθώνιος   Ύψος: 1μ65   Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες 1952 (Ελσίνκι): 5ος στον Μαραθώνιο (2:26.41.8) 1956 (Μελβούρνη): 3ος στον Μαραθώνιο (2:27.47.0)   Συμμετοχή σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1950 (Βρυξέλλες): 2ος στον Μαραθώνιο (2:32.45) 1954 (Βέρνη): 1ος στον Μαραθώνιο (2:24.51) 1958 (Στοκχόλμη): 6ος στον Μαραθώνιο (2:22.45)   Ατομικό ρεκόρ 2:18.57 (1956)

Αρτσι Χαν, ο σπρίντερ των ρεκόρ

Όπως συμβαίνει συνήθως όλα άρχισαν τυχαία. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Σεντ Λιούις οι Ευρωπαίοι σπρίντερ ήταν ελάχιστοι και ο γερμανικής καταγωγής Αμερικάνος Αρτσι Χαν δήλωσε συμμετοχή στα 60μέτρα. Νίκησε και του άνοιξε η όρεξη. Προς γενική κατάπληξη νίκησε και στα 100 και στα 200μ που ήταν σε ευθεία. Χωρίς να το καταλάβει έγινε ο μόνος σπρίντερ που κέρδισε σε τρία ατομικά αγωνίσματα, επίδοση που δεν μπορεί να επαναλάβει κάποιος αφού καταργήθηκαν τα 60μ και ήταν ο πρώτος που κέρδισε σε 100 και 200μ. Το 1906 στη Μεσολυμπιάδα της Αθήνας έτρεξε στα 100μ, νίκησε και έγινε ο πρώτος σπρίντερ που υπεράσπισε με επιτυχία το Ολυμπιακό του μετάλλιο. Ο επόμενος ήταν ο Καρλ Λιούις στη Σεούλ το 1988 αφού χρειάστηκε να τιμωρηθεί ο Μπεν Τζόνσον. Όταν σταμάτησε τον αθλητισμό έμεινε στους στίβους. Έγινε προπονητής στα πανεπιστήμα του Πρίστον και της Βιρτζίνια βγάζοντας πολλούς μεγάλους αθλητές.

O Αρτσι Χαν σε αριθμούς

Πλήρες όνομα: Charles Archibald "Archie" Hahn Γεννήθηκε: 14 Σεπτεμβρίου 1880 στο Ντόγκεβιλ του Ουισκόιν Πέθανε: 21 Ιανουαρίου 1955 στο Τσάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια Εθνικότητα: Αμερικανός Αγώνισμα: Σπρίντ Ύψος: 1μ67 Βάρος: 64 κιλά Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 (Σεντ Λιούις): 1ος σε 60μ (7.0-ισοφάριση Ολυμπιακού ρεκόρ), 100μ (11.0), 200μ (21.6-ολυμπιακό ρεκόρ) 1906 (Αθήνα): 1ος στα 100μ (11.2) Ατομικά ρεκόρ 100 γυάρδες: 9.8 100μ: 11.0 (1904) 200μ: 21.5 (1903)

Χάνες Κολεμάινεν, ο χαμογελαστός θρύλος…

Στην εποχή μας θα τον έλεγαν ο… άνετος. Πραγματικά όταν έκοβε το νήμα του τερματισμού (συχνότατα) ήταν γεμάτος ζωή. Νόμιζες ότι ετοιμαζόταν να ξεκινήσει ένα δεκάρι χιλιόμετρα ή ένα μαραθώνιο. Κι ας είχε τερματίσει λίγο νωρίτερα.

Ήταν δηλαδή το ακριβώς αντίθετο του Τσέχου Εμίλ Ζάτοπεκ που συναγωνίστηκε τη φήμη του Κολεμάιναν στα χρόνια μετά τον πόλεμο. Όταν  ο Ζάτοπεκ τερμάτιζε νόμιζες ότι θα σβήσει. Ήταν τόσο κουρασμένο το πρόσωπό του.

Αυτός ήταν κι ο λόγος που ο Κολεμάινεν ονομάστηκε «χαμογελαστός Χάνες». Το δεύτερο από τα τέσσερα αδέλφια της οικογένειάς του ασχολήθηκε με το τρέξιμο όπως και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας.

Στις 16 Ιουνίου 1907 άρχισε να τρέξει σε μαραθώνιους. Κι είχε επιτυχία. Το 1909 κι ενώ είχε μετακομίσει στο Ελσίνκι αποφάσισε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του και μέσα στα γήπεδα.

Τρία χρόνια αργότερα στο Στοκχόλμη του χρειάστηκαν όλες οι εμπειρίες, μέσα κι έξω από τους στίβους. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 κέρδισε τρία χρυσά κι ένα αργυρό. Αμέσως μετά έφυγε για τις ΗΠΑ. Εγκαταστάθηκε εκεί κι έγινε Αμερικανός πολίτης. Άλλωστε η Ευρώπη ήταν κοντά στον «μεγάλο πόλεμο» όπως ονομάστηκε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Το 1920 επέστρεψε στην πατρίδα του και στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες και συνέχισε να τρέξει στις μεγάλες διαδρομές με αδυναμία τον Μαραθώνιο.

Ολοκλήρωσε την καριέρα του στο 1928 στους αγώνες πρόκρισης για την Φιλανδική ομάδα του Μαραθωνίου. Δεν κατάφερε να τερματίσει κι εγκατέλειψε τους στίβους. Ήταν 17 Ιουνίου.

Δεν σταμάτησε να τρέχει στα γήπεδα. Το 1952 στη Τελετή Ενάρξεως των Ολυμπιακών Αγώνων που έγιναν στο Ελσίνκι πήρε τη δάδα με την Ολυμπιακή Φλόγα από τον Πάαβο Νούρμι κι άναψε τη φλόγα στο βωμό.

Ο Χάνες Κολεμάινεν σε αριθμούς

Πλήρες όνομα: Johan Pietari "Hannes" Kolehmainen

Γεννήθηκε: 9 Δεκεμβρίου 1889 στο Κουόπιο

Πέθανε: 11 Ιανουαρίου 1966 στο Ελσίνκι

Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες

1912 (Στοκχόλμη): 1^ος στα 5.000μ (14.36.6-παγκόσμιο ρεκόρ), 1^ος στα 10.000μ (31.20.8-παγκόσμιο ρεκόρ), 1^ος στο ανώμαλου δρόμου (45.11.16), 2^ος στο ομαδικό του ανώμαλου δρόμου με τη Φιλανδία (45.11.6), αποκλείστηκε στον τελικό των 3.000μ ομαδικού

1920 (Αμβέρσα): 1^ος στο Μαραθώνιο (2:32.35.8)

1924 (Παρίσι): Μαραθώνιος, δεν κατάφερε να τερματίσει.

Ατομικά ρεκόρ:

3.000μ: 8.36.9 (1912)

5.000μ: 14.36.6 (1912)

10.000μ: 31.20.8 (1912)

Μαραθώνιος: 2:32.36 (1920)

Παγκόσμια ρεκόρ

3.000 μ:.8.36.9 (24 Σεπτεμβρίου 1911 στη Στοκχόλμη έως 24 Μαΐου 1912)

3.000μ στιπλ: 8.36.8 (12 Ιουλίου 1912 στη Στοκχόλμη έως 7 Αυγούστου 1918)

25.000 μ.:1 ώρα 25.20 (1922)

30.000μ: 1 ώρα 47.13.4 (1922).

Info

To 1912 η Φιλανδία ήταν Ρωσική επαρχία. Παρ’ όλο που πήρε μέρος στους αγώνες με ξεχωριστή ομάδα παρ’ όλα αυτά στην απονομή των επάθλων ακούστηκε ο Ρωσικός Εθνικός Ύμνος προς μεγάλη απογοήτευση του Κολεμάινεν.

Η Ρωσική κατοχή της χώρας του ήταν κι ένας από τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα του για τις ΗΠΑ.