Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2013

Ντάνιελ Αχερν, έκανε παγκόσμιο ρεκόρ έχασε το χρυσό


Στον κατάλογο των παγκόσμιων ρέκορντμαν του τριπλούν το όνομα του Ντάνιελ Αχερν είναι πρώτο πρώτο. Στις 30 Μαΐου 1911 στη Νέα Υόρκη προσγειώθηκε στα 15μ52 που ήταν η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, τότε. Το ρεκόρ του μάλιστα κράτησε 13 ολόκληρα χρόνια. Μόνο η εθνικότητα δίπλα στο ρεκόρ αποτελεί ερωτηματικό. Ο Αχερν γεννήθηκε στην Αθέα, στην Ιρλανδία, αλλά στα 21 χρόνια του, το 1909 μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Κράτησε τις επαφές με τη πατρίδα του και γράφτηκε στο σωματείο των Ιρλανδών της Νέας Υόρκης, το Athletic Club. Το 1911 που έκανε το παγκόσμιο ρεκόρ ήταν ακόμα Ιρλανδός. Όπως και το 1912 που έγιναν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στη Στοκχόλμη και τους έχασε αφού δεν είχε γίνει ακόμα Αμερικανός πολίτης. Ακολούθησε ο πόλεμος και τον ξαναβρίσκουμε στους Ολυμπιακούς του 1920 όπου έμεινε 6ος με 14μ08. Στη συνέχεια άφησε τη Νέα Υόρκη για το Σικάγο όπου υπηρέτησε στην αστυνομία στα δύσκολα χρόνια της ποτοαπαγόρευσης. (*) Η wikipedia στην Αγγλική της έκδοση υποστηρίζει ότι πέθανε στις 20 Δεκεμβρίου 1942
Ο Ντάνιελ Αχερν σε αριθμούς Πλήρες όνομα: Daniel ("Dan") William Ahearn
Γεννήθηκε: 12 Απριλίου 1888 στην Αθέα της Ιρλανδίας
Πέθανε: 10 Ιανουαρίου 1949 στο Σικάγο (*)  
θνικότητα: Ιρλανδός/Αμερικανός  
Αγώνισμα: Τριπλούν
Ύψος: 1μ78  
Βάρος: 69 κιλά
Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες
1920 (Αμβέρσα): 6ος στο τριπλούν (14μ08)
Παγκόσμιο ρεκόρ
15μ52 στις 30 Μαΐου 1911 στη Νέα Υόρκη (έως 12 Ιουλίου 1924).

Εντγουϊν Φλακ, το λιοντάρι της Αθήνας!


Το 1896 η Αυστραλία είχε ένα και μόνο εκπρόσωπο στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες που τα πήγε καλύτερα από κάθε άλλο συναθλητή του. Κέρδισε τρία μετάλλια, δύο χρυσά ένα χάλκινο, άσχετα εάν οι τρίτοι δεν έπαιρναν μετάλλιο, σε δύο διαφορετικά αγωνίσματα. Στον στίβο και στο τένις. Στην Αυστραλία ελάχιστοι έμαθαν για τις επιτυχίες του. Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια για να μάθουν ότι ένας συμπατριώτης του είχε καταφέρει τόσα πολλά στην Αθήνα! Ο Εντγουϊν Φλακ γεννήθηκε στην Αγγλία, αλλά η οικογένειά του όταν αυτός ήταν πέντε χρόνων μετανάστευσε στην Αυστραλία. Εγκαταστάθηκαν στη Νέα Νότια Ουαλία και Βικτώρια κι ο μικρός σπούδασε λογιστικά για να αναλάβει θέση στο λογιστικό γραφείο του πατέρα του. Στη διάρκεια των σπουδών του έδειξε εξαιρετικά προσόντα σε πολλά αθλήματα. Όμως η εξέλιξή του διακόπηκε όταν πήγε στην Αγγλία για να εξειδικευτεί στα λογιστικά στην εταιρεία Price Waterhouse (σήμερα είναι η διάσημη PricewaterhouseCoopers. Εκεί κατάφερε να προπονηθεί ακόμα πιο εντατικά. 
Όταν έγινε γνωστό ότι θα γίνουν στην Ελλάδα Ολυμπιακοί Αγώνες ο Φλακ δεν έχασε την ευκαιρία. Γοητευμένος για την Ελλάδα, είχε άλλωστε σπουδάσει ελληνική ιστορία στην Αυστραλία, αποφάσισε να έρθει στην Αθήνα. Έξι μέρες ταξίδευε με πλοία, τρένα και… κάρα για να φθάσει στο προορισμό του. Στα προκριματικά των 800μ τερμάτισε πρώτος παίρνοντας θριαμβευτικά το εισιτήριο για τον τελικό. Την επόμενη αγωνίστηκε στα 1.500μ. Λίγο πριν τον τερματισμό έτρεχε δίπλα δίπλα με τον Αμερικανό Αρθουρ Μπλέικ που ήταν φαβορί για το χρυσό. Το δυνατό φίνις του Φλακ τον βοήθησε να κερδίσει αφήνοντας πέντε, τουλάχιστον, μέτρα πίσω τον αντίπαλό του. Επόμενο τεστ ο Μαραθώνιος. Αν και δεν είχε τρέξει ποτέ του περισσότερο από 10 χιλιόμετρα μπήκε στον επίπονο αυτό αγώνισμα. Λίγα χιλιόμετρα πριν τον τερματισμό κι αφού είχε διανύσει 32 χιλιόμετρα οι δυνάμεις του τον πρόδωσαν και κατέρρευσε. Ένας χωρικός πήγε να τον βοηθήσει κι από τα νεύρα του ο Φλακ τον γρονθοκόπησε! Ο πρίγκιπας Νικόλαος διέταξε την αποβολή του από τον αγώνα, αλλά έτσι κι αλλιώς δεν μπορούσε να συνεχίσει. Όμως δεν σταμάτησε εδώ. Δοκίμασε τις δυνάμεις του και στο τένις. Στο απλό αποκλείστηκε από τον Αριστείδη Ακρατόπουλο του Πανελληνίου. Στο διπλό αγωνίστηκε με τον Βρετανό Τζορτζ Ρόμπερτσον. Πέρασαν στον πρώτο γύρο χωρίς αγώνα και στα ημιτελικά αντιμετώπισαν τον ομογενή Αιγυπτιώτη Διονύση Κάσδαγλη που έμενε μόνιμα στο Μάντσεστερ και τον 17χρονο ομογενή από την Αγγλία Δημήτρη Πετροκόκκινο, μόνιμο κάτοικο Λονδίνου. Το ζευγάρι των Ελλήνων νίκησε, αλλά Φλακ και Ρόμπερτσον πήραν την 3η θέση μαζί με τους χαμένους του άλλου ημιτελικού. Δικαίως τον ονόμασαν οι Βρετανοί αθλητές που ήταν και φίλοι του «λιοντάρι της Αθήνας» Στην Αυστραλία επέστρεψε το 1898 κι ασχολήθηκε με την οικογενειακή επιχείρηση. Αργότερα αγόρασε μια φάρμα στο Μπένγουϊκ κι έζησε το υπόλοιπο της ζωής του. Ενδιάμεσα ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και εκπροσώπησε σε συνέδρια την Ολυμπιακή Επιτροπή της Αυστραλίας.


Ο Εντγουιν Φλακ σε αριθμούς
Πλήρες όνομα: Edwin Harold "Teddy" Flack
Γεννήθηκε: 5 Νοεμβρίου 1873 στο Λονδίνο  
Πέθανε: 10 Ιανουαρίου 1935 στο Μπένγουϊκ της Βικτόρια στην Αυστραλία
Εθνικότητα: Αυστραλός  
Αθλήματα: Στίβος (μεσαίες και μεγάλες αποστάσεις), τένις
Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες
1896 (Αθήνα): 1ος στα 800μ (2.11.0) και στα 1.500μ (4.33.1), εγκατέλειψε στον Μαραθώνιο, 8ος στο μονό του τένις και 3ος στο διπλό (παρτενέρ ο Βρετανός Τζορτζ Ρόμπερτσον).
Ατομικά ρεκόρ 800μ: 2.07.0 (1894) Μίλι: 4.38.2 (1895)

Μπιλ Τούμι, ο πεισματάρης δεκαθλητής

Όταν αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο του Κολοράντο ήταν απλά ένας καλός αθλητής. Στο Στάνφορντ όπου έκανε το μεταπτυχιακό του έγινε ο μεγάλης κλάσης δεκαθλητής που ονειρευόταν. Όμως ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Το 1964 δεν πήγε στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Τόκιο επειδή ήταν 4ος στη σειρά κατάταξης των Αμερικανών αθλητών. Δεν το έβαλε κάτω και τέσσερα χρόνια αργότερα επέστρεψε πιο δυνατός και αποφασισμένος. Στο Μεξικό όχι μόνο νίκησε, αλλά και σημείωσε ολυμπιακό ρεκόρ. Ειδικότητά του ήταν τα σπριντ και τα άλματα και αχίλλειος πτέρνα του οι ρίψεις. Το 1969 στο Λος Αντζελες ήταν η σειρά του παγκόσμιου ρεκόρ (8.417 βαθμοί) που κατέρριψε τρία χρόνια αργότερα ο Νικολάι Αβίλοφ. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την Βρετανίδα Ολυμπιονίκη του ύψους Μαίρη Ραντ με την οποία απέκτησαν δύο κόρες, αλλά χώρισαν 22 χρόνια αργότερα. Ο Τούμι ήταν σχολιαστής στη τηλεόραση και σύμβουλος επιχειρήσεων.

Ο Μπιλ Τούμι σε αριθμούς
Πλήρες όνομα: William Anthony "Bill" Toomey  
Γεννήθηκε: 10 Ιανουαρίου 1937 στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια  
Εθνικότητα: Αμερικανός  
γώνισμα: Δέκαθλο  
Ύψος: 1μ87  
Βάρος: 87 κιλά
Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες
1968 (Μεξικό): 1ος στο δέκαθλο με 8.193 βαθμούς (ολυμπιακό ρεκόρ). Ήταν 1ος στα 100μ (10.4), στο μήκος (7μ87), στα 400μ (45.6), 5ος στο ακόντιο (62μ80), 6ος στο ύψος (1μ95) και στα 1.500μ (4.57.1), 8ος στα 110μ εμπόδια (14.9), 9ος στο δίσκο (43μ68), στο άλμα επί κοντώ (4μ20) και 18ος στη σφαιροβολία (13μ75).  
Παγκόσμιο ρεκόρ
8.417 βαθμούς στο Λος Αντζελες (από 11 Δεκεμβρίου 1969 έως 8 Σεπτεμβρίου 1972)

Τζορτζ Όρτον, ο άγνωστος Καναδός




Κέρδισε το πρώτο χρυσό μετάλλιο για τον Καναδά, στα 2.500μ στίπλ, στους Ολυμπιακούς του 1900, αλλά οι συμπατριώτες του το έμαθαν με πολλά χρόνια καθυστέρηση. Η εξήγηση είναι απλή: Στο Παρίσι στη δεύτερη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων οι αθλητές δεν εκπροσωπούσαν χώρες, αλλά τον εαυτό τους. Κι ο Τζορτζ Όρτον, ο άγνωστος Καναδός συμμετείχε στους Αγώνες με συμφοιτητές του από το Αμερικανικό πανεπιστήμιο του Πέιν. Ιδιαίτερα καλός στα στιπλ και στα εμπόδια ήταν το φαβορί και στα 4.000μ στίπλ, αλλά εντερικές διαταραχές τον υποχρέωσαν να υποχωρήσει στην 5η θέση. Στις ΗΠΑ έγινε προπονητής έπειτα από μια θαυμάσια καριέρα στο μίλι και στα εμπόδια.




Ο Τζορτζ Όρτον σε αριθμούς Πλήρες όνομα: George Washington F. Orton
Γεννήθηκε: 10 Ιανουαρίου 1873 στο Οντάριο του Καναδά  
Πέθανε: 25 Ιουνίου 1958 στο Σέντερ Χάρμπορ του Νιού Χαμσάιρ των ΗΠΑ
Εθνικότητα: Καναδός  
Αγωνίσματα: Στιπλ και χαμηλά εμπόδια, μίλι  
Ύψος: 1μ69  
Βάρος: 65 κιλά  
Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες  
1900 (Παρίσι): 1ος στα 2.500μ στιπλ (7.34.4), 3ος στα 400μ με εμπόδια, 5ος στα 4.000μ στίπλ

Γκουίντο Κράτσμερ, καταραμένο μποϊκοτάζ


Βρέθηκε στην καλύτερη στιγμή της καριέρας του το 1980 κι αυτό ήταν το λάθος του. Ο Γερμανός δεκαθλητής Γκουίντο Κράτσμερ θα μπορούσε να ήταν Ολυμπιονίκης εάν η χώρα του, η Δυτική Γερμανία, έπαιρνε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας. Εκείνη τη χρονιά είχε σημειώσει παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα και έδειχνε ασυναγώνιστος. Το μποϊκοτάζ όμως των Αμερικανών και των συμμάχων τους του στέρησαν αυτή τη χαρά.
O Γκουίντο Κράτσμερ σε αριθμούς Γεννήθηκε: 10 Ιανουαρίου 1953  
Εθνικότητα: Γερμανός
Αγώνισμα: Δέκαθλο  
Ύψος: 1μ86 Βάρος: 92 κιλά  
Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες
1976 (Μόντρεαλ): 2ος με 8.411 βαθμούς
1984 (Λος Αντζελες): 4ος με 8.326 βαθμούς  
Συμμετοχή σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα  
1983 (Ελσίνκι): 9ος με 8.096 βαθμούς
 Συμμετοχή σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα
1974 (Ρώμη): 3ος με 8.132 βαθμούς  
1982 (Αθήνα): 9ος με 8.015 βαθμούς
 Παγκόσμιο ρεκόρ
8.649 βαθμούς (Φιλντερσταντ 14 Ιουνίου 1980 έως 23 Μαΐου 1982)

Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2013

Χόλις Κονγουέι, πήδηξε 57 πόντους πάνω από το ύψος του!


Για το άλμα εις ύψος ήταν κοντός. Έφθανε το 1μ83. Κι όμως κατάφερε να πηδήξει 57 πόντους πάνω από το μπόι του. Να φθάσει τα 2μ40 σε κλειστό και 2μ39 σε ανοιχτό στίβο. Λογικά δεν θα ήταν κάτι αξιοπρόσεκτο για τους μπουχτισμένους από στιβικές επιτυχίες Αμερικανούς εάν δεν κατάφερνε να πάρει σε δύο συνεχόμενες Ολυμπιάδες μετάλλια. Όχι το χρυσό όπως θα ήθελε (και θα ήθελαν), αλλά το αργυρό το 1988 και το χάλκινο το 1992 που μοιράστηκε με τους Τιμ Φορσάιθ από τη Νέα Ζηλανδία και Αρθουρ Πάρτικα από την Πολωνία. Με μια σημαντική λεπτομέρεια όμως. Και τις δύο φορές έχασε το χρυσό στη διαφορά των προσπαθειών κι όχι σε πόντους.
Ο Χόλις Κονγουέι σε αριθμούς Γεννήθηκε: 8 Ιανουαρίου 1967 στο Σικάγο
Εθνικότητα: Αμερικανός  
Αγώνισμα: Ύψος
Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες
1988 (Σεούλ): 2ος στο ύψος 2μ36 (έκανε Ολυμπιακό ρεκόρ κι έχασε σε διαφορά προσπαθειών από τον Σοβιετικό Γκενάντι Αβντεγιένκο).
1992 (Βαρκελώνη): 3ος στο ύψος με 2μ34 (έχασε από τους Χαβιέ Σοτομαγιόρ και Πάτρικ Σιόμπεργκ που πέρασαν κι αυτοί το ίδιο ύψος.) Συμμετοχή σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
1991 (Τόκιο): 3ος με 2μ36
1993 (Στουτγκάρδη): 6ος με 2μ34  
Ατομικό ρεκόρ
2μ40 (1991) σε κλειστό .

Κάλβιν Σμιθ, πιο καθαρός από τους αντιπάλους του


Είχε την ατυχία να τρέχει στη σκιά του Καρλ Λιούις. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ο «ψυχρός πόλεμος» έφθανε στο τέλος του και οι υπερδυνάμεις έπαιζαν τα… ρέστα τους και στον αθλητισμό. Οι ΗΠΑ είχαν στη βιτρίνα τους τον Καρλ Λιούις. Με αυτόν έπαιζαν τα μίντια και σε αυτόν πόνταραν οι υπεύθυνοι. Την ίδια εποχή έτρεχε και ο Κάλβιν Σμιθ. Οι περισσότεροι τον θυμούνται να τρέχει να συγχαρεί τον Λιούις. Συνήθως τερμάτιζε πίσω από αυτόν. Κι όμως από την πιο… βρώμικη κούρσα στην ιστορία του αθλητισμού, στον τελικό των 100μ στους Ολυμπιακούς της Σεούλ ο Κάλβιν Σμιθ ήταν ο μόνος από αυτούς που πήραν μετάλλιο για τον οποίο δεν ακούστηκαν φήμες ή δεν υπήρξαν ομολογίες. Έχουμε και λέμε: Η αρχική σειρά ήταν: Μπεν Τζόνσον (Καναδάς), Καρλ Λιούις (ΗΠΑ), Λίντφορντ Κρίστι (Μ.Βρετανία), Κάλβιν Σμιθ (ΗΠΑ). Όμως μετά το σκάνδαλο Τζόνσον ο Σμιθ βρέθηκε στα μετάλλια. Πολλά χρόνια αργότερα ο Καρλ Λιούις παραδέχτηκε ότι έκανε χρήση απαγορευμένων ουσιών τη συγκεκριμένη περίοδο, ενώ κάτι ανάλογο έγινε και με τον Κρίστι ο οποίος κι αυτός ομογόησε. Νωρίτερα βέβαια είχε βρεθεί κι αυτός θετικός στις απαγορευμένες ουσίες. Ο Σμιθ όχι μόνο δεν απασχόλησε τη κοινή γνώμη για ανάλογες δραστηριότητες, αλλά συνέχισε και τον αθλητισμό. Κι ο ίδιος όμως από επιδόσεις δεν πήγαινε πίσω. Κατ’ αρχήν στις 24 Αυγούστου 1983 είχε καταφέρει κάτι το μοναδικό. Στη Ζυρίχη έγινε ο πρώτος άνθρωπος που έτρεξε μέσα στο ίδιο απόγευμα τα 100μ σε λιγότερο από 10 δευτερόλεπτα (9.97) και τα 200μ σε λιγότερο από 20 (19.99)! Ακόμα δύο φορές κέρδισε τον Καρλ Λιούις στα 200μ. Στα παγκόσμια πρωταθληματα του 1983 και 1987!
Η καρτέλα του στην IAAF 
 Δείτε τον τελικό των 100μ στους Ολυμπιακούς της Σεούλ και μετρήστε πόσοι ήταν… καθαροί
O Κάλβιν Σμιθ σε αριθμούς
Γεννήθηκε: 8 Ιανουαρίου 1961 στο Μπόλτον του Μισισιπί  
Εθνικότητα: Αμερικανός
Αγωνίσματα: Σπρίντ  
‘Υψος: 1μ78  
Βάρος: 64 κιλά
Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες
1984 (Λος Αντζελες): 1ος με την ομάδα των ΗΠΑ στη σκυταλοδρομία 4Χ100μ (37.83-παγκόσμιο ρεκόρ)
1988 (Σεούλ): 3ος στα 100μ (9.99).
Η ομάδα σκυταλοδρομίας 4Χ100μ ακυρώθηκε  
Συμμετοχή σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα
1983 (Ελσίνκι): 1ος στα 200μ (20.14) και στα 4Χ100μ (37.86-παγκόσμιο ρεκόρ), 2ος στα 100μ (10.21)
1987 (Ρώμη): 1ος στα 200μ (20.16)
Ατομικά ρεκόρ
100μ: 9.93 (Κολοράντο, 3 Ιουλίου 1983)
200μ: 19.99 (Ζυρίχη, 24 Αυγούστου 1983)